Έθιμα της Αποκριάς Μεταμφίεση (καρναβάλια) στα παλιά χρόνια δεκατία '70 Αναγέννηση

Στο χωριό μας, οι Απόκριες είχαν πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά των ανθρώπων. Ήταν η εποχή της χαράς, της φαντασίας και της ανατροπής.

Οι νέοι ντύνονταν παππούδες, τα κορίτσια αγόρια, τα αγόρια νύφες, οι φτωχοί πλούσιοι, βασιλιάδες ή πρίγκιπες. Άλλοι γίνονταν «τρελοί» ή άσχημοι, προκαλώντας γέλια και εκτόνωση, ενώ με σατιρικό τρόπο σχολίαζαν τους πλούσιους και την άρχουσα τάξη.

Τα παιδιά επίσης μασκαρεύονταν με μαύρες φανέλες, σεντόνια ή ρούχα των παππούδων, βάφοντας το πρόσωπό τους με στάχτη ή μαυρίλα από το φούρνο, για να μην αναγνωρίζονται. Οι μεταμφιεσμένοι επισκέπτονταν σπίτια της γειτονιάς σε παρέες, όπου έπρεπε οι οικοδεσπότες να τους αναγνωρίσουν. Όταν δεν το κατάφερναν, η επιτυχία τους ήταν μεγάλη. Στα σπίτια τους κερνούσαν μεζέδες και κρασί, χόρευαν και γλεντούσαν μέχρι τα ξημερώματα.

Σε κάθε γειτονιά ανάβονταν φωτιές, γύρω από τις οποίες συγκεντρώνονταν παιδιά και μεγάλοι, χορεύοντας και γλεντώντας. Πίστευαν ότι με το κάψιμο των ξύλων «έκαιγαν» τα πάθη, τη μισαλλοδοξία και τις κακές σκέψεις.

Την Καθαρή Δευτέρα, οι μικροί και μεγάλοι φτιάχνανε χαρταετούς από καλάμια και εφημερίδες ή μπλε χαρτί, κολλημένα με ζυμάρι. Όσο ψηλότερα πετούσε ο χαρταετός, τόσο μεγαλύτερη ήταν η χαρά και η περηφάνια. Στο τραπέζι της ημέρας υπήρχαν νηστίσιμα φαγητά: φασόλια, ελιές, χαλβάς, τουρσιά, φρέσκα κρεμμυδάκια και σκόρδο.

Οι Απόκριες στην Αναγέννηση δεν ήταν μόνο παιχνίδι και διασκέδαση· ήταν γιορτή της ζωής, της αναγέννησης και της κοινότητας, όπου μικροί και μεγάλοι μοιράζονταν τη χαρά και την ελπίδα για την Άνοιξη.