Η δεκαετία του ’80 στην Αναγέννηση Σερρών ήταν μια εποχή απλότητας, αθωότητας και δυνατών δεσμών. Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού δεν ήταν απλώς ένας χώρος μάθησης· ήταν το κέντρο της παιδικής μας ζωής. Η αυλή γέμιζε κάθε πρωί με φωνές, γέλια και τρεξίματα. Πριν χτυπήσει το κουδούνι, οι παρέες είχαν ήδη σχηματιστεί. Άλλοι έπαιζαν ποδόσφαιρο με μια πλαστική μπάλα, άλλοι κυνηγητό, κι άλλοι συζητούσαν τα «σοβαρά» της παιδικής τους καθημερινότητας.
Οι αναμνηστικές φωτογραφίες
Κάθε σχολική χρονιά άφηνε πίσω της μια ομαδική φωτογραφία. Μαθητές στη σειρά, οι πιο κοντοί μπροστά, οι πιο ψηλοί πίσω. Στο κέντρο ο δάσκαλος ή η δασκάλα. Πρόσωπα γεμάτα όνειρα. Σήμερα, αυτές οι φωτογραφίες είναι πολύτιμα ενθύμια. Μας θυμίζουν φίλους που σκορπίστηκαν, συμμαθητές που έφυγαν στο εξωτερικό, αλλά και εκείνους που παραμένουν στον τόπο μας, συνεχίζοντας τη ζωή στην ίδια γη που μεγαλώσαμε.
Κάθε φωτογραφία είναι μια μικρή ιστορία.
Η σχολική καθημερινότητα Τα χρόνια εκείνα είχαν μια διαφορετική γεύση: Η ξυλόσομπα έκαιγε τον χειμώνα και όλοι μαζευόμασταν γύρω της στα διαλείμματα. Ο μαυροπίνακας γέμιζε με κιμωλία, και το σφουγγάρι άφηνε πάντα λίγη σκόνη στον αέρα. Οι σχολικές τσάντες ήταν βαριές, αλλά κανείς δεν παραπονιόταν. Τα τετράδια με τις καθαρές γραμμές, οι εκθέσεις για «Το χωριό μου», οι γιορτές για την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου, τα ποιήματα που λέγαμε με τρεμάμενη φωνή μπροστά στους γονείς… Όλα αυτά συνέθεταν τον μικρό μας κόσμο.
Οι δάσκαλοι
Οι δάσκαλοι της δεκαετίας του ’80 στην Αναγέννηση δεν ήταν απλώς εκπαιδευτικοί. Ήταν παιδαγωγοί, καθοδηγητές, πολλές φορές και δεύτεροι γονείς. Μας έμαθαν γράμματα, αλλά και αξίες. Σεβασμό. Πειθαρχία. Αγάπη για τον τόπο μας. Τα λόγια τους ίσως τότε να μας φαίνονταν αυστηρά, όμως σήμερα τα θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη.
Μνήμες που δεν σβήνουν
Τα σχολικά ενθύμια της δεκαετίας του ’80 δεν είναι απλώς παλιές φωτογραφίες. Είναι κομμάτι της ιστορίας της Αναγέννησης. Είναι η γενιά που μεγάλωσε σε μια εποχή μετάβασης, ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Κάθε πρόσωπο σε εκείνες τις εικόνες κουβαλά μια διαδρομή ζωής. Κάθε χαμόγελο κρύβει μια παιδική ιστορία. Και ίσως, κοιτάζοντας αυτές τις φωτογραφίες σήμερα, να ακούμε ακόμη το κουδούνι να χτυπά και να μας καλεί στην τάξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.