Ζητείται delivery (μόνο γνώστες περιοχής)

Γέλιο από τα χωριά μας.

Ζητείται delivery (διανομέας) με βασική προϋπόθεση να γνωρίζει το χωριό μας. GPS δε φτάνει. Χάρτης δε βοηθάει. Ρωτήσεις τύπου «πού είναι αυτό;» απαγορεύονται. Οι διαδρομές είναι απλές… για τους ντόπιους:

Μποστάνια: 10€ (κοντά είναι, αλλά άμα πάρεις λάθος στενό, χαιρετίσματα) Γαβριήλ: 24€ (πήγαινε έλα και ψυχραιμία) Τσαΐρια: 16€ (ίσια δρόμος, αλλά μην τον πάρεις στραβά) Βάλτα: 90€ (όχι γιατί είναι μακριά… γιατί είναι Βάλτα  Αλτσάκια: 30€ (εκεί που «λίγο ακόμα» γίνεται μισή ώρα)

Όταν βγήκε το delivery, είπαμε: «ωραία, θα τρώμε και στο σπίτι». Μετά ήρθαν οι χρεώσεις και καταλάβαμε: τρώμε… αλλά γελάμε πρώτα. Ο διανομέας δεν παραδίδει απλώς φαγητό. Παραδίδει ιστορία, παραδίδει τοπωνύμια, παραδίδει και την ατάκα: «Νέπε, πού μ’ έστειλες;»

Και στο τέλος όλοι συμφωνούμε: δεν πληρώνεις τη διαδρομή… πληρώνεις την εμπειρία παροιμία delivery άμα ξέρεις το χωριό, φτάνεις. άμα δεν το ξέρεις, κρυώνει το φαΐ.