Ζητείται delivery (μόνο γνώστες περιοχής)

Ζητείται delivery (διανομέας) με βασική προϋπόθεση να γνωρίζει το χωριό μας. GPS δε φτάνει. Χάρτης δε βοηθάει. Ρωτήσεις τύπου «πού είναι αυτό;» απαγορεύονται. Οι διαδρομές είναι απλές… για τους ντόπιους:

Μποστάνια: 10€ (κοντά είναι, αλλά άμα πάρεις λάθος στενό, χαιρετίσματα) Γαβριήλ: 24€ (πήγαινε έλα και ψυχραιμία) Τσαΐρια: 16€ (ίσια δρόμος, αλλά μην τον πάρεις στραβά) Βάλτα: 90€ (όχι γιατί είναι μακριά… γιατί είναι Βάλτα  Αλτσάκια: 30€ (εκεί που «λίγο ακόμα» γίνεται μισή ώρα)

Όταν βγήκε το delivery, είπαμε: «ωραία, θα τρώμε και στο σπίτι». Μετά ήρθαν οι χρεώσεις και καταλάβαμε: τρώμε… αλλά γελάμε πρώτα. Ο διανομέας δεν παραδίδει απλώς φαγητό. Παραδίδει ιστορία, παραδίδει τοπωνύμια, παραδίδει και την ατάκα: «Νέπε, πού μ’ έστειλες;»

Και στο τέλος όλοι συμφωνούμε: δεν πληρώνεις τη διαδρομή… πληρώνεις την εμπειρία παροιμία delivery άμα ξέρεις το χωριό, φτάνεις. άμα δεν το ξέρεις, κρυώνει το φαΐ.