Στην Αναγέννηση, λένε ότι θέλουν αλλαγή. Και το λένε δυνατά, από την εξέδρα, μπροστά σε όλον τον κόσμο: «Ποιος θέλει να αλλάξει η κατάσταση στην Αναγέννηση; Όλοι τα χέρια πάνω!» Κι όλοι ανεβάζουν τα χέρια… για το θεαθήναι. Αλλά όταν ρωτάει πιο συγκεκριμένα: «Ποιος θέλει να κάνει κάτι για να αλλάξει πραγματικά την κατάσταση;» Τα χέρια πέφτουν κατευθείαν στο πλάι. Κατάλαβες τώρα; Αυτό είναι το μάθημα της ημέρας: όλοι θέλουν αλλαγή, κανείς δεν θέλει δουλειά! Ο Χρήστος, όπως κάθε χρόνο, καθόταν στην αυλή του χωριού με τον Γιάννη και τον Μιχάλη, και τον Λάζο και ,έπιναν καφέ. Μαζί τους, η γειτονιά είχε μαζευτεί να ακούσει τι θα πει φέτος ο Χρήστος. «Έ, μάγκες», λέει ο Χρήστος, «ήρθεν ο καιρός να σας τα πω όλα όπως είναι! Δεν κάνουμε τίποτα και θέλουμε όλα να αλλάξουν. Λοιπόν, ακουσθείτε καλά…» Κι άρχισε να αφηγείται μια ιστορία από τα παλιά: «Μια φορά, λέει, ήθελε η μάνα μ’ να μαζέψω τα πρόβατα. Εγώ λέω «πάμε», αλλά τα πρόβατα είπαν «όχι». Και τι κάμνουμε; Τίποτα! Κι έτσι πέρασε η μέρα…»
Οι άλλοι γελούσαν και σχολίαζαν με ποντιακές ατάκες: «Χέρια πολλά, έργα λίγα!» «Λόγια στο στόμα, δουλειά πουθενά!» «Όποιος θέλει, βρίσκει τρόπο όποιος δεν θέλει, βρίσκει δικαιολογία!» Ο Χρήστος όμως συνέχισε, με ύφος σοβαρό αλλά ματιές παιχνιδιάρικες: «Κι αν δεν κάνουμε τίποτα, παιδιά, του χρόνου θα τα λέμε πάλι. Μα θα γελάμε, γιατί αυτό ξέρουμε καλύτερα: να λέμε ιστορίες, να πίνουμε καφέ και να φεύγει το γέλιο!» Κι έτσι πέρασε η μέρα, με ατάκες, σατιρικά σχόλια και γέλιο, όπως μόνο ο Χρήστος ήξερε να κάνει αληθινά ποντιακά, με χιούμορ και καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.