![]() |
| Τα γέλια που έμειναν στις αναμνήσεις μας. |
Σ' Τσουτσούλη μπαίνει, πατάει πάνω στις φράουλες και φωνάζει: «Αχά! Εγώ πά! Άμα εν έτσι η ζωή, θα γίνω πρωταθλητής στο πατάξιμο!» Και οι χωριανοί; Γελάνε με την ψυχή τους. Γιατί ξέρουν: στο χωριό μας, το Τσουτσούλη δεν καταστρέφει, δημιουργεί γέλιο! Οι γείτονες «Τσουτσούλη, τι κάνεις;» ρωτάει η Μαρία. «Δουλεύω!» λέει εκείνος, με ύφος σοβαρού μάστορα. «Εν δουλειά;» γελάνε όλοι. «Ναι, δουλειά του γέλιου!» απαντάει σ' Τσουτσούλην.
Και σκάει χαμόγελο: κανείς δεν θυμώνει, όλοι κοιτάνε φάτσα με φάτσα τον ήρωα του οικόπεδου φράουλας. Η φιλοσοφία του Τσουτσούλη. Το Τσουτσούλη μας διδάσκει δύο πράγματα: Μην παίρνεις τα πάντα στα σοβαρά. Στο χωριό, κάθε οικόπεδο μπορεί να γίνει χώρος γέλιου, σάτιρας και αστείων παρατσουκλιών. Κι αν ακούσεις τον χωριανό να φωνάζει «Συ Χάντιατ!»… ξεκίνα να γελάς. Το γέλιο είναι εγγυημένο.
