Ντο έχς; τι δεν πα…

Στην Αναγέννηση, τα πασχαλινά κεριά δεν είναι απλώς φωτισμός  είναι θεωρία ζωής και χιούμορ σε κηροπήγιο. Δύο κεριά, ένα μαύρο κι ένα ροζ, στέκουν περήφανα πάνω στο ξύλινο πινακάκι που γράφει: «Ντο έχει; Τι δεν πα…» Ο Πανίκας κοιτάει και λέει: «Μα καλά, γιατί ένα μαύρο και ένα ροζ; Σκέψου λίγο, τίποτα δεν ταιριάζει!» Η Παρθένα απαντάει, γελώντας: «Σου λέω, ντο έχς! Όλα τα υπόλοιπα απλώς κάνουν παρέα!» Και ο Αλέκον προσθέτει: «Αν ανάψει κανείς το μαύρο, το ροζ θα ζηλέψει;» Και ο Σόνα Πατσήμ σκέφτεται δυνατά: «Κι αν ανάψει το ροζ, το μαύρο θα πάρει φωτιά;»

Η θεγαυέραν από την άλλη, χτυπώντας το χέρι στο ξύλο, λέει: «Κι κοφτ! Τι σας νοιάζει; Εμένα μου φτάνει που γελάμε!» Τα κεριά, σα να καταλαβαίνουν, λικνίζονται απαλά, σαν να χορεύουν στους ρυθμούς του γέλιου. Κάθε σπίθα φωτιάς είναι μια ατάκα που πετάει η Αναγέννηση: «Μα καλά, ποιος έβαλε το ροζ δίπλα στο μαύρο;» «Ντο έχς; Και αν δεν έχει;» «Τι δεν πα… ας γελάσουμε!» Και ξέρεις τι γίνεται στο τέλος; Όλοι καταλαβαίνουν την παροιμία της μέρας: «Το χιούμορ είναι πιο δυνατό από το κερί, η παρέα πιο ζεστή από τη φλόγα, και το γέλιο… πιο φωτεινό από όλα τα χρώματα μαζί»