Τα στενάκια γεμίζουν ήχους φωνών και γέλια. Τα σπίτια με τα κεραμίδια κρατούν ιστορίες χρόνων. Η καθημερινότητα ζει ακόμα μέσα στις μνήμες. Τα πέτρινα πεζούλια είδαν γενιές να τρέχουν και να παίζουν. Οι αυλές μύριζαν ψωμί και βασιλικό. Κάθε γωνιά έχει την δική της μικρή ιστορία.
Στον δρόμο οι φωνές των παιδιών αντηχούν ακόμα. Τα δέντρα σκιάζουν τους τοίχους των σπιτιών. Η ξενιτιά δεν μπορεί να σβήσει αυτή την εικόνα.
