Άλλοι έχουν βαλίτσα με κατσαβίδια, πένσες και πολύμετρα. Εμείς είμαστε πιο πρακτικοί άνθρωποι. Ανοίγεις τη βαλίτσα και αντί για βίδες και καλώδια, σκάνε μύτες λουκάνικα, μπιφτέκια σε παράταξη, μπριζόλες έτοιμες για δράση και κανένα παϊδάκι «για ώρα ανάγκης».
Γιατί έρται η Τσικνοπέμπτη και άμα δεν είσαι προετοιμασμένος, μην χαλαντζάτα.
Εδώ δεν πιάνουμε δουλειά χωρίς εξοπλισμό. Θες φωτιά; Θες κρέας; Θες υπομονή και καλή παρέα. Το σετ πρέπει να είναι πλήρες: για αρχή κάτι να «ανοίξει το στομάχι» μετά τα σοβαρά και στο τέλος… ό,τι έμεινε (σπάνια μένει). Γιατί στην Τσικνοπέμπτη δεν αυτοσχεδιάζεις. Πας με πρόγραμμα. Με σχέδιο. Και με βαλίτσα έτοιμη. Και άμα σε ρωτήσουν «τι κουβαλάς εκεί μέσα;» η απάντηση είναι μία: Τα κατάλληλα εργαλεία.
Η Τσικνοπέμπτη δεν είναι μέρα. Είναι επιχείρηση. Και κάθε επιχείρηση θέλει εξοπλισμό. Όχι ό,τι να ’ναι. Σωστόν. Άλλοι ανοίγουν βαλίτσα και βγάζουν εργαλεία. Εμείς ανοίγουμε βαλίτσα και ακούγεται ένα συλλογικό «ωχ μάνα μ’». Λουκάνικα σε διάταξη μάχης. Μπιφτέκια σε εφεδρεία. Μπριζόλες βαρέως τύπου. Και κάπου στη γωνία, ένα παϊδάκι που «δεν φαίνεται αλλά μετράει».
Γιατί στην Τσικνοπέμπτη δεν πας απροετοίμαστος. Άμα πας χωρίς κρέας, μην έρχεσαι καθόλου. Εδώ δεν λέμε «έχουμε κάτι». Λέμε «έχουμε για όλους και βλέπουμε». Η φωτιά ανάβει, οι ειδικοί αναλαμβάνουν, και οι συμβουλές πέφτουν βροχή:«Μη το γυρνάς ακόμα»
«Άστο λίγο» «Έκαψες το καλό κομμάτι!» Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις πως όλα αυτά δεν είναι φαγητό. Είναι τελετουργία. Γιατί η Τσικνοπέμπτη θέλει οργάνωση, θέλει θυσίες και θέλει… γερό στομάχι. Και το πιο βασικό: να έχεις μαζί σου τα σωστά εργαλεία. Τα άλλα; Μην χαλαντζάτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.