 |
Μια ερώτηση, μια απάντηση και… γέλια μέχρι την πόρτα! |
Χτυπάει το θυροτηλέφωνον…
— Είσαι στο σπίτι;
Και η απάντηση, χαλαρή και χωρίς πολλές σκέψεις:
— Ναι… εσύ πού είσαι;
Εδώ αρχίζει το μπέρδεμα!
Γιατί άλλο να χτυπάς το θυροτηλέφωνον για να ρωτήσεις αν κάποιος είναι σπίτι και άλλο να σε ρωτάει αυτός που είναι στην πόρτα… πού βρίσκεσαι!
— Είσαι σπίτι;
— Ναι!
— Ωραία…
— Εσύ πού είσαι;
Και κάπου εκεί αρχίζεις να κοιτάς το θυροτηλέφωνο, την πόρτα, το παράθυρο και λες:
Ρε παιδιά… αυτός χτυπάει ή εγώ τον ψάχνω;
Στην Αναγέννηση, όμως, τα πράγματα είναι απλά.
Το θυροτηλέφωνον δεν είναι μόνο για να ανοίγει η πόρτα… είναι και για να ξεκινάει η κουβέντα!
Μια ερώτηση, μια απάντηση και πριν το καταλάβεις έχει ξεκινήσει ολόκληρη συζήτηση.
— Είσαι στο σπίτι;
— Ναι!
— Εσύ πού είσαι;
— Κάτω!
— Πού κάτω;
— Στην πόρτα!
— Αααα… γι’ αυτό χτυπάς!
Και φυσικά, μέχρι να ανοίξει η πόρτα, μπορεί να έχουν ειπωθεί και τα νέα της ημέρας!
Γιατί εδώ δεν βιαζόμαστε…
Πρώτα η κουβέντα, μετά η πόρτα!
Και αν συνεχιστεί η συζήτηση, υπάρχει πάντα η μεγάλη λύση:
— Άνοιξε να ανέβω να τα πούμε!
— Ε, ανέβα!
Έτσι είναι αυτά…
Το θυροτηλέφωνο χτυπάει την πόρτα, αλλά η κουβέντα ανοίγει μόνη της!
Μια μικρή καθημερινή στιγμή, από αυτές που μπορεί να φαίνονται απλές, αλλά τελικά είναι αυτές που μας χαρίζουν τα περισσότερα γέλια και τις πιο ωραίες αναμνήσεις.
Στην Αναγέννηση ακόμα και ένα απλό είσαι στο σπίτι; μπορεί να γίνει ολόκληρη ιστορία!