Η τοποθεσία του χωριού στο Ν.Σερρών

Παρενθετικά ανέφερα το παραπάνω γεγονός, για να πληροφορήσω ότι ο ερχομός των κατοίκων, και εφ’ όσον αναφέρομαι συγκεκριμένα στους πρώην Αράμ-Βαρτάμ, έγινε είτε με πλοία είτε με καραβάνι από βοϊδάμαξες ή άλλα κάρα (αραμπάδες), έτσι ώστε να αποκαθίσταται πλήρως η ιστορική αλήθεια, ανεξάρτητα αν θεωρείται ή όχι ήσσονος σημασίας.

Οι πρόγονοί μας λοιπόν, αφού ξαναέφυγαν από το Μερτάν, ήρθαν στο Σούκοβα Σερρών, στα σημερινά Πλατανάκια. Αλλά και εκεί δεν τους άρεσε, οπότε ξεκίνησαν για κάτι καλύτερο.

Αρχικά ορίστηκε μια επιτροπή που αποτελούσαν οι κ. Καρυπίδης Κοσμάς, Τουρατζίδης Θωμάς του Χριστόδουλου και Τσιφτελίδης Κώστας. Αυτοί, αφού εξερεύνησαν ορισμένα μέρη εδώ στο Νομό Σερρών, κατέληξαν στην απόφαση να εγκατασταθούν στην Αναγέννηση το παλιό Τσιτσιλίκοβο.

Η παραπάνω επιτροπή, μαζί με τις οικογένειες όλων, ξεκίνησε από τα Πλατανάκια και, φθάνοντας στο χωριό Σκοτούσσα, ρώτησαν τους ντόπιους για το ακριβές σημείο του Τσιτσιλίκοβου. Λαμβάνοντας τις κατάλληλες πληροφορίες και περνώντας μέσα από καλαμιές, γιατί δεν υπήρχαν δρόμοι, έφτασαν τελικά στο χωριό.

Ο καιρός ήταν βροχερός, ήταν πολύ βρεγμένοι, και ρώτησαν και βρήκαν τον πρόεδρο του χωριού, Μήνα Δημήτριο, ο οποίος διετέλεσε για πολλά χρόνια ψάλτης. Οι ντόπιοι δεν δέχθηκαν τους πρόσφυγες στα σπίτια τους, τέτοια ήταν η συμπεριφορά τους τότε.

Απευθύνθηκαν στον παπά του χωριού, Κοσιτσίδη Χριστόδουλο, ο οποίος προς τιμήν του τους παραχώρησε τα βασικά της εκκλησίας και έτσι διανυκτέρευσαν εκεί το πρώτο βράδυ.

Την επόμενη μέρα, αφού εξέτασαν ολόκληρη την περιοχή, ένας από την επιτροπή, ο Τσιφτελίδης Κώστας, είπε χαρακτηριστικά: «Αυτό είναι το μέρος που θέλαμε, ταμάμ να βόσκουν τα ζώα μας και να φτάνουν τα χωράφια». Ο κάμπος ήταν πλούσιος σε χορτάρι και είχε γόνιμο έδαφος. Την εποχή εκείνη, όμως, δεν υπήρχαν στραγγιστικά έργα και τα λιμνάζοντα νερά ήταν γεμάτα κουνούπια όλα αυτά κατά το έτος 1923.

Οι κάτοικοι του Αράμ-Βαρτάμ, η σημερινή Αναγέννηση, αποτελούνταν, όπως και σήμερα, από ξεχωριστές φαμίλιες (σοϊα). Ενδεικτικά, μερικά από τα επώνυμα τότε ήταν:

Απιδοπουλαίοι, Αρμουτιδαίοι, Αλεξανδρίδης, Βασιλειάδης, Γρηγοριάδηδες, Καρυπιδαίοι, Κουρτιαδαίοι, Λαμπριανιδαίοι, Πετριδαίοι, Παναγιωτδαίοι, Παπαδοπουλαίοι, Πελιδαίοι, Παρασκευοπουλαίοι, Σαββιδαίοι, Σαμουλιδαίοι, Τουρατζιδαίοι, Τσιμενιδαίοι, Τσαχουριδαίοι, Τσιφτελιδαίοι, Τριαναφυλλιδαίοι, Φωτιδαίοι, Χαραλαμπιδαίοι, Χουρουζιδαίοι κ.α.

Όλοι αυτοί ζουν σήμερα στο χωριό Αναγέννηση, μαζί με ένα μικρό ποσοστό Θρακιωτών, εντόπιων και μερικούς Σαρακατσαναίους και Βλάχους: 5% Θρακιώτες, 10% εντόπιοι, 2% Σαρακατσαναίοι, Βλάχοι 3%.

Το χωριό μας βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης των Σερρών, σε απόσταση 24 χιλιομέτρων, και συνορεύει με τα εξής χωριά:

• Ανατολικά: Ν. Τυρολόη και Σκοτούσσα

• Δυτικά: Ποταμό Στρυμώνα (απέχει 4 km)

• Βόρεια: Αμμουδιά και Καρπερή

• Νότια: Βαμβακιά