Στον δρόμο του Μπρόνσον οι πέτρες κρατούν τα αποτυπώματα παιδικών παιχνιδιών. Τα παράθυρα ανοίγουν σε φως και ζεστασιά οικογενειακών στιγμών. Η ξενιτιά δεν σβήνει τις εικόνες αυτού του τόπου.
Οι γωνιές του Μπρόνσον είναι σκιερές και ήσυχες, με δέντρα που αγκαλιάζουν τα σπίτια. Τα γέλια και οι φωνές από το παρελθόν αντηχούν ακόμα στους τοίχους. Η μνήμη αυτής της γειτονιάς ζει μέσα σε κάθε ξενιτεμένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.