Εκείνο το σπίτι ήταν υπόγειο, προστατευμένο από το κρύο και τη ζέστη, γεμάτο ζωή και καθημερινό μόχθο.
Οι τοίχοι κρατούσαν δροσιά το καλοκαίρι και ζεστασιά τον χειμώνα. Μέσα τους μεγάλωσαν οικογένειες, ακούστηκαν κουβέντες, γέλια και προσευχές.
Η γειτονιά του Πουντούκ Οι αυλές ένωναν τους ανθρώπους και οι δρόμοι γνώριζαν τα βήματά τους. Όσοι έφυγαν, κουβαλούν ακόμη τη μνήμη αυτού του τόπου βαθιά μέσα τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.