![]() |
| Το χωριό μας – Γωνιές, γειτονιές και μνήμες του τόπου μας. |
Στον δρόμο του Ντούκου οι πέτρες θυμούνται τα βήματα γενεών. Τα παράθυρα ανοίγουν σε φως που γεμίζει τα απογεύματα με ζεστασιά. Η ξενιτιά δεν σβήνει τις εικόνες αυτού του τόπου.
Οι γωνιές του Ντούκου είναι ήσυχες και δροσερές, με δέντρα να αγκαλιάζουν τα σπίτια. Οι φωνές από το παρελθόν αντηχούν ακόμα ανάμεσα στους τοίχους. Η μνήμη αυτής της γειτονιάς ζει πάντα μέσα στους ξενιτεμένους.






