Ανοίγεις τις παλιές φωτογραφίες και ξαφνικά βρίσκεσαι ξανά στους δρόμους του χωριού.
Τα βήματα σου ακούγονται πάνω στις πέτρινες αυλές, ενώ από μακριά φτάνουν παιδικές φωνές και γέλια που γεμίζουν τον αέρα. Τα σπίτια με τις πέτρινες στέγες και τα ξύλινα παράθυρα μοιάζουν να μιλούν, να ψιθυρίζουν ιστορίες από παλιές μέρες και μνήμες που δεν χάνονται ποτέ. Τα σπίτια, οι φωνές και οι κινήσεις των ανθρώπων συνθέτουν τον ρυθμό της εποχής. Μια εποχή που ήταν γεμάτη από ιστορίες και ανθρώπους που έγραψαν τη δική τους ιστορία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.