Στον Στρυμόνα για πλύσιμο: Αναμνήσεις της δεκαετίας ’70

Όταν τελείωνε ο χειμώνας, κατά το Μάιο, σήκωναν τα μάλλινα, και οι γυναίκες του χωριού μας τα φόρτωναν στα κάρα για να τα πάνε στο ποτάμι του Στρυμόνα.

Εκεί τα πλένανε, τα καθαρίζανε με τρεχούμενο νερό και τα άφηναν να στεγνώσουν, ώστε να τα φυλάξουν καθαρά για τον επόμενο χειμώνα.

Ξεκινούσαν το πρωί, παίρνοντας μαζί τους τα παιδιά, τα φαγητά τους και τις άλλες ετοιμασίες, για δουλειά και διασκέδαση ταυτόχρονα.

Τα παιδιά χαίρονταν ακόμη περισσότερο, γιατί θα έπαιζαν ελεύθερα στην εξοχή όλη μέρα, ενώ οι μεγάλοι έκαναν τη δουλειά τους. 

Κι όπως λέγαν οι γέροντες , αυτό το πλύσιμο δεν ήταν μόνο δουλειά· ήταν και μια μικρή γιορτή της κοινότητας, μια ευκαιρία να μιλήσουν, να γελάσουν και να περάσουν χρόνο μαζί.

Η αίσθηση του τρεχούμενου νερού, το άρωμα των καθαρών μάλλινων και τα παιχνίδια των παιδιών στον ήλιο έκαναν αυτές τις μέρες αξέχαστες για όλους.