Κτίστης ήταν ο αείμνηστος Παυλίδης Σάββας από τις Σέρρες και άλλοι συνεργάτες του, των οποίων τα ονόματα δεν έχουν καταγραφεί.
Για περίπου 64 χρόνια, το σχολείο αυτό γέμιζε το χωριό με παιδικές φωνές, χαρά και ελπίδα. Ήταν ο χώρος όπου οι μικροί της Αναγέννησης μάθαιναν τα πρώτα τους γράμματα, τα πρώτα μαθηματικά και, κυρίως, ζούσαν τις πρώτες τους χαρές και φιλίες.
Το πέτρινο 3θέσιο σχολείο της Αναγέννησης ήταν και το τελευταίο ζωντανό σχολείο στο χωριό, που έκλεισε λόγω της μετανάστευσης των κατοίκων, είτε στο εξωτερικό είτε σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Σήμερα, αφήνει πίσω του ένα χωριό γερόντων που αναπολεί τα παιδικά χρόνια, τις αυλές γεμάτες παιχνίδι και τις φωνές που κάποτε γέμιζαν την πλατεία.
Προσωπικά, νιώθω υπερήφανος, γιατί σε αυτό το σχολείο πέρασα τα πρώτα μου μαθητικά χρόνια, μαζί με τους συμμαθητές μου, που σήμερα είναι αξιόλογοι συγχωριανοί.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παλαιών κατοίκων, η ανέγερση του σχολείου πραγματοποιήθηκε κατά την προεδρία του Γεωργίου Τουρατζίδη (1927/28) και με την οικονομική ενίσχυση των χωρικών. Στα εγκαίνια παρέστησαν ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Θεολόγος Νικολούδης, της κυβέρνησης Αλέξανδρου Ζαΐμη. Το σχολείο, λοιπόν, δεν ήταν μόνο κτίριο· ήταν σύμβολο παιδείας, προσπάθειας και ενότητας της Αναγέννησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.