 |
| Το βιβλίο μου με άρθρα, ιστορικές αναφορές και πολύτιμες μαρτυρίες. |
Για μένα αυτή η πληροφορία ήταν η αφετηρία της καταγραφής μου.
Μνήμη και Τιμή
Το Μάιο του 2014, στις εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων (18-19 Μαΐου), το βράδυ στις 20:00, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αναγέννησης ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα έφυγε από κοντά μας η Καρυπίδου Γεσθημανή (στου φώλου δίπλα).
Η Αρχή και το Τέλος: 1923 – 2014
Για να μην ξεχνάμε την πρώτη γενιά των δικών μας ανθρώπων, θεώρησα σημαντικό να κρατήσω αυτά τα στοιχεία για τις επόμενες γενιές:
Μωυσίδης Ιωάννης (1923)
Το Μέλλον της Καταγραφής
Αυτό ήταν το τελευταίο σημείο με τα στοιχεία που είχα μαζί μου.
Μέχρι σήμερα, θέλω να μάθω για όλους τους κατοίκους μας, από ποια χωριά ήρθαν, για να διατηρήσουμε ζωντανή την ιστορία μας.
Θα επανέλθω σε άλλη στήλη με περισσότερα στοιχεία και ιστορίες.
Καρυπίδου Γεσθημανή (2014)
Άρα, αγαπητοί συγχωριανοί, από τις 19 Μαΐου 2014, στο χωριό μας ζουν πλέον μέλη της δεύτερης γενιάς Αναγεννησιωτών.
Άρα, αγαπητοί συγχωριανοί, από τις 19 Μαΐου 2014, στο χωριό μας ζουν πλέον μέλη της δεύτερης γενιάς Αναγεννησιωτών.
Το Μέλλον της Καταγραφής
Αυτό ήταν το τελευταίο σημείο με τα στοιχεία που είχα μαζί μου.
Μέχρι σήμερα, θέλω να μάθω για όλους τους κατοίκους μας, από ποια χωριά ήρθαν, για να διατηρήσουμε ζωντανή την ιστορία μας.
Θα επανέλθω σε άλλη στήλη με περισσότερα στοιχεία και ιστορίες.
Η συνέχεια της καταγραφής – Νεότερα στοιχεία
Όπως είχα γράψει τότε, αυτή η καταγραφή δεν τελείωνε εκεί. Ήταν μόνο η αρχή.
Από τότε μέχρι σήμερα, μέσα από συζητήσεις με παλιούς κατοίκους, συγχωριανούς και ιδιαίτερα με γέροντες της Αναγέννησης, συγκεντρώθηκαν και άλλα στοιχεία για τους πρώτους ανθρώπους και τις οικογένειες του χωριού μας.
Οι πληροφορίες που ακολουθούν δεν προέρχονται από ένα μόνο άτομο. Είναι στοιχεία που μου έχουν μεταφερθεί μέσα από πολλές συζητήσεις και μαρτυρίες παλαιών και υπερήλικων Αναγεννησιωτών, ανθρώπων που γνώριζαν τις οικογένειες και τις ιστορίες του τόπου μας.
Καταγράφονται όπως μου τις διηγήθηκαν, ώστε να μη χαθεί αυτή η προφορική μνήμη.
Ο τόπος γέννησης του πρώτου Αναγεννησιώτη
Ένα από τα στοιχεία που έφτασαν σε μένα αφορά τον Μωυσίδη Ιωάννη, τον οποίο οι υπερήλικες συμπατριώτες μας είχαν αναφέρει ως τον πρώτο που γεννήθηκε στη σημερινή Αναγέννηση Σερρών, το 1923.
Οι παλιοί αναφέρουν ότι γεννήθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αναγέννησης.
Εκείνη την εποχή, στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχαν τσαντίρια και εκεί ζούσαν άνθρωποι του τότε οικισμού.
Μέσα στις ίδιες παλιές αφηγήσεις αναφέρεται επίσης και το παρατσούκλι «Γύφτος», το οποίο, όπως μου είπαν οι γέροντες, συνδέθηκε με την οικογένεια και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Το καταγράφω ως μέρος της παλιάς προφορικής παράδοσης του χωριού μας, όπως ακριβώς μου τη μετέφεραν οι παλαιότεροι.
Έτσι, ο σημερινός χώρος του Πολιτιστικού Συλλόγου συνδέεται, σύμφωνα με τις παλιές αυτές αφηγήσεις, με μία από τις πρώτες γεννήσεις της Αναγέννησης.
Η οικογένεια Λαμπριανίδη – «Τσουρούκ»
Ένα ακόμη στοιχείο που προέκυψε αφορά την οικογένεια Λαμπριανίδη, με το παρατσούκλι «Τσουρούκ».
Οι παλιοί Αναγεννησιώτες μου ανέφεραν ότι η οικογένεια ήρθε στην Αναγέννηση το 1937 από το Κιλκίς και ότι συγκαταλέγεται στις τελευταίες οικογένειες που εγκαταστάθηκαν τότε στο χωριό.
Η πληροφορία αυτή μας βοηθά να δούμε πώς, χρόνο με τον χρόνο, συμπληρώθηκε ο πληθυσμός της Αναγέννησης και δημιουργήθηκαν οι οικογένειες που γνωρίζουμε σήμερα.
Οι οικογένειες και οι διαδρομές τους
Η έρευνα όμως δεν σταματά στην Αναγέννηση.
Πολλές οικογένειες που έχουν τις ρίζες τους στην πατρίδα μας βρίσκονται σήμερα και σε άλλους τόπους. Ανάμεσα σε αυτούς είναι η Αντιγόνεια Κιλκίς και το Παλαιόκαστρο Σερρών.
Κάθε οικογένεια έχει τη δική της διαδρομή: από τον τόπο της πατρίδας, στη νέα εγκατάσταση και στη συνέχεια στη ζωή που δημιούργησαν οι επόμενες γενιές.
Γι' αυτό και η καταγραφή συνεχίζεται.
Δεν ψάχνουμε πλέον μόνο ποιος ήταν ο πρώτος Αναγεννησιώτης. Προσπαθούμε να καταγράψουμε ποιοι ήρθαν, από πού ήρθαν, πότε ήρθαν, πού εγκαταστάθηκαν και πώς δημιουργήθηκε η σημερινή Αναγέννηση Σερρών.
Κάθε όνομα, κάθε οικογένεια, κάθε παρατσούκλι και κάθε παλιά αφήγηση είναι ένα ακόμη κομμάτι της ιστορίας μας.
Και όπως είχα γράψει και τότε:
Θα επανέλθω με περισσότερα στοιχεία και ιστορίες.
Η καταγραφή συνεχίζεται, γιατί η ιστορία του χωριού μας γράφτηκε από τους ανθρώπους του και δεν πρέπει να χαθεί.