Οι Σημερινοί Αναγεννησιώτες

Σε συνδυασμό με την προηγούμενη αναφορά μου σχετικά με τη δραστηριότητα των κατοίκων του χωριού μας, παραθέτω μια σειρά από τα επαγγέλματα που κατά καιρούς ασκούσαν οι Αναγεννησιώτες, αλλά και εκείνα που συνεχίζουν να ασκούν μέχρι σήμερα.

Το πνεύμα του Αναγενησιώτικου δαιμονίου στράφηκε και στη δημιουργία επιχειρήσεων, ανεβάζοντας τον οικονομικό δείκτη και, κατ’ επέκταση, το βιοτικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας μια καλύτερη ζωή για τους κατοίκους.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι και στον τομέα της μόρφωσης, οι νέοι του χωριού δεν υστερούσαν. Παρατηρήθηκε μια συνεχής και αλματώδης πρόοδος στα γράμματα και τις τεχνικές, με αμείωτο ρυθμό. Το χωριό ανέδειξε αρκετούς επιστήμονες, οι οποίοι ζουν και εργάζονται σε διάφορα αστικά κέντρα, έχοντας πλούσιες πλευρικές και τεχνολογικές περγαμηνές, χαίροντας της εκτίμησης όλων.

Πέραν των επιστημόνων, η Αναγέννηση εξάγει φοιτητές, υπαλλήλους σε ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς, μαθητές με αλματώδη πρόοδο, επιβεβαιώνοντας μια αυξητική τάση προοδευτισμού. Τα νέα παιδιά πασχίζουν να πετύχουν και να αξιοποιήσουν τις ικανότητες που διαθέτουν, διατηρώντας τη φήμη του χωριού ως τόπου που αναδεικνύει ικανότητες και προσφέρει ευκαιρίες.

Η αναφορά σε ονόματα δεν έγινε για λόγους προσωπικών δεδομένων και δεν μειώνει τη σημασία της αναγνώρισης. Το καύχημα κάθε Αναγεννησιώτη είναι να γνωρίζει ότι ο διπλανός του πετυχαίνει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και ταυτόχρονα να αισθάνεται υπερηφάνεια για τον τόπο του, που γεννά αξιόλογα παιδιά, αντάξια των προγόνων τους και της ιστορίας της Αναγέννησης.

Τα επαγγέλματα που ασκούν οι κάτοικοι, είτε παραδοσιακά είτε σύγχρονα, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα:

• Επιστήμονες, Υπάλληλοι, Φοιτητές, Μαθητές

• Ιατρική – Παθολογική, Κτηνιατρική, Οδοντιατρική, Φαρμακευτική

• Οικονομικές Επιστήμες, Δασολόγοι, Νομικοί

• Δάσκαλοι, Νηπιαγωγοί, Καθηγητές, Μαθηματικοί, Φιλόλογοι

• Πολιτικοί Μηχανικοί, Υπομηχανικοί, Ηλεκτρονικών Υπολογιστών

• Τεχνίτες, Σχολές Ανωτέρας Εκπαίδευσης (ΚΑΤΕ), Σχολή Ανθ/ρχων, Ενωματαρχών, Λιμενικό Σώμα

• Σχολή Ευέλπιδων, Υπαξιωματικοί Στρατού, Αστυφύλακες, Σχολή Μαίων

• Χημικοί, Φυσικομαθηματικοί, Γεωπόνοι, Γεωλόγοι, Λογιστές

• Υπάλληλοι Νοσοκομείων, Μικροβιολόγοι, Υπάλληλοι Ε.Γ.Ν. Ν. Σερρών

• Βιοτέχνες, Γενικές μεταφορές, Εμπορία Ανταλλακτικών, Καταστήματα ξηρών καρπών

• Ιερείς

Η ποικιλία και η ποιότητα των επαγγελμάτων αποδεικνύουν την εργατικότητα, τη μόρφωση και την κοινωνική υπερηφάνεια των κατοίκων της Αναγέννησης. Οι Αναγεννησιώτες συνεχίζουν να αξιοποιούν το δυναμικό τους, να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους και να συμβάλλουν στην πρόοδο και ανάπτυξη του χωριού, διατηρώντας ζωντανή την παράδοση, την ιστορία και την κοινωνική συνοχή της κοινότητας.

Η διατήρηση των παραδόσεων και εθίμων

Παρά τις αλλαγές στον χρόνο και την εξέλιξη της καθημερινής ζωής, οι Αναγεννησιώτες διατηρούν μέχρι σήμερα τα παραδοσιακά τους έθιμα. Έθιμα όπως:

Το κάλεσμα: Η προσκαλεστική τελετή των γάμων που γινόταν από τα κορίτσια με τα κροντήρια, συνεχίζει να αποτελεί μια σημαντική ανάμνηση της κοινωνικής ζωής των παλιών χρόνων.

Τα Μωμογέρια: Αν και τα τελευταία χρόνια δεν συμμετέχουν πλέον παιδιά, η αναφορά σε αυτά θυμίζει τις παραδοσιακές εορταστικές δραστηριότητες της Πρωτοχρονιάς, με τη Νύφη, τον Αράπη και τον τοσπάγα, και τη συλλογή τροφίμων και χρημάτων για τις φτωχές οικογένειες του χωριού.

Ο θερισμός: Οι πρακτικές του θερισμού τη δεκαετία του ’50, με τα δρεπάνια και τα κουμούλε, καταγράφουν την αγροτική ζωή και τη σκληρή εργασία των Ποντίων του χωριού, που αποτέλεσαν τη βάση της οικονομικής ανάπτυξης.

Τα Φώτα ή Θεοφάνια: Η τελετουργία του αγιασμού των υδάτων και η επίσκεψη του ιερέα στα σπίτια με το πετραχήλι και το βασιλικό, δείχνει τη στενή σχέση των κατοίκων με την πίστη και τις παραδόσεις.

Όλα αυτά τα έθιμα, αν και σήμερα δεν εκτελούνται όπως παλιά ή με τα ίδια μέσα, τηρούνται σε συμβολικό ή μορφωτικό επίπεδο, και αποτελούν ζωντανό κομμάτι της ταυτότητας του χωριού. Οι σημερινοί Αναγεννησιώτες γνωρίζουν την ιστορική τους κληρονομιά, σεβόμενοι και προβάλλοντας τις παραδόσεις των προγόνων τους.

Η διατήρηση των παραδόσεων συμβάλλει όχι μόνο στην ιστορική μνήμη αλλά και στην κοινωνική συνοχή, ενώ παράλληλα ενισχύει την υπερηφάνεια για τον τόπο καταγωγής και τη διαχρονική αξία των Ποντίων της Αναγέννησης.