Η Αναγέννηση Σερρών υποδέχτηκε με αγωνία και ελπίδα αυτούς τους ανθρώπους, που έφτασαν κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι αλλά αποφασισμένοι να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.
Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα. Οι πρόσφυγες έμεναν σε πρόχειρα καταλύματα ή σε σπιτάκια που έδιναν οι τοπικές αρχές. Πολλοί κοιμόντουσαν στο πάτωμα ή σε πρόχειρα σπιτάκια, χωρίς θέρμανση το χειμώνα και χωρίς αρκετό φαγητό. Τα παιδιά έπαιζαν με ξύλα και πέτρες στα χωράφια, και οι γυναίκες με μαλλί και λινάρι ύφαιναν και έπλεκαν για όλη την οικογένεια. Κάθε μικρή επιτυχία ήταν μεγάλη χαρά: ένα σπίτι που στέκονταν όρθιο, μια καλλιέργεια που φύτρωνε, λίγα ζώα που γέμιζαν το αμπέλι ή το μαντρί.
Η αποκατάσταση έγινε με τη βοήθεια της Ε.Α.Π. και ξένων οργανώσεων. Οι αγρότες έπαιρναν χωράφια, ζώα και σπόρους, ενώ για τα σπίτια τους δινόταν ξύλο, κεραμίδια και λίγα χρήματα. Η πρώτη σοδειά ήταν η μεγαλύτερη νίκη: το ψωμί που θα έτρωγαν όλη τη χρονιά έβγαινε από τα χέρια τους και την καρδιά τους.
Σιγά-σιγά, οι πρόσφυγες άρχισαν να ενσωματώνονται στην κοινότητα. Έφεραν μαζί τους παράδοση, ήθη και έθιμα, μαθήματα χειροτεχνίας, συνταγές, τραγούδια και χορούς. Κάθε γιορτή, κάθε τραπέζι, κάθε χαρούμενη στιγμή γέμιζε τον τόπο μνήμες από τις χαμένες πατρίδες τους. Όταν ένιωθαν νοσταλγία για τα χωριά τους στην Ιωνία ή τον Πόντο, έπαιζαν μουσική, τραγουδούσαν και μετέτρεπαν τον πόνο τους σε γιορτή.
Η παρουσία τους αναμόρφωσε τη ζωή του χωριού. Αύξησαν τη γεωργική παραγωγή, έφεραν νέες συνήθειες και τεχνικές, βοήθησαν στην ανάπτυξη της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας και, πάνω απ’ όλα, κράτησαν ζωντανή την ελληνική κουλτούρα μέσα από τη δική τους παράδοση.
Η Αναγέννηση Σερρών, με τις προσφυγικές οικογένειες, απέκτησε ένα νέο πρόσωπο: ένα χωριό που μέσα από τη δυσκολία και την υπομονή δημιούργησε ζωή, χαμόγελα και μνήμες που μένουν ζωντανές ακόμα και σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.