Κι ερωτά ο Άγιος Βασίλης έναν μικρόν παιδίν: Ποιος έτον όλον τον χρόνον καλόν παιδίν κι επιήνεν οτ’ έλεγεν η μάνα;» Και έρται η απάντηση, καθαρή κι ατόφια: «Ο πάπασιμ…» Γιατί το παιδίν ξέρει. Σ' σπίτ' ελέπεις, ακούς, μαθαίνεις. Άλλοι υπόσχονται, άλλοι ξεχνούν, κι άλλοι φτάν τον άγιον μόνον σ' Δεκέμβρην. Σ' Πόντον ελέγαμε τα πράματα με γέλιο, για να πονάνε λιγότερο κι να λένε περισσότερα. Και το χιούμορ, άμον το θυμίαμαν, καθαρίζει τον νουν και τη καρδίαν. Λίγα λόγια, μεγάλη αλήθεια. Το καλόν παιδίν.Ερώτημαν απλόν, μ' η απάντησην βαρείαν.Καλόν παιδίν εν όποιος φτα γιόχ' όποιος λέει.Σ' σπίτ' άλλον πρόσωπον,οξουκά άλλον λόγον. Μα η μάναν ξέρ'κι ο πάπασιμ θυμάται. Γιατί η αλήθεια εν κρύφτεταιν. Ότι, είσαιν, φαίνεταιν.Γέλιο να υπάρχει και το μήνυμα να περνά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.