Όταν η Γαρήνατ’ Φώναξεν… κι ο Χάμπος Εκατάλαβεν Άλλα!

Οι κουβέντες που έμειναν στις παρέες.

Γελοιογραφία πρώτης γραμμής! Φωνάζει η γαρήνατ’  Χάμποοοο! Κι ο Χάμπος από μέσα, με ύφος στρατηγού:  Να σέζω αϊκον τύχην; Τεμόν η γαρήν; Καμιάν κ’ πονεί το κηφάλνατς; Σιωπή για λίγο… Ξαναφωνάζει η γαρήνατ’:  Έλα ατόρα! Κι ο Χάμπος, που ήδη έπλασε τρεις ιστορίες στο μυαλό του, απαντά: Εγώ έβρατεν! Μη φοάσαι! Έρχουμαι μ’ αποφάσεις!

Βγαίνει έξω με ύφος γιατρού, παπά και ηλεκτρολόγου μαζί. Και τι ήθελε η καημένη; Να ανοίξει το βάζο με τα φασόλια! Εκεί ο Χάμπος χαμήλωσε τα φτερά… Ατο έτων; Εγώ ετοιμάζουμουν για επιχείρηση διάσωσης!

Η γαρήνατ’ τον κοιτάει:  Διάσωση; Το καπάκιν δεν ανοίει, καπετάνιε… Κι έτσι, ο Χάμπος κατάλαβε για άλλη μια φορά πως στο σπίτι άλλος είναι ο στρατηγός… κι άλλος ο διανομέας βάζων! Ο Πάπασιμ  είπεν: Στο σπίτι ο άντρας είναι αρχηγός… μέχρι να φωνάξει η γαρήνατ’!