Ιδιαίτερη σημασία δινόταν στην προετοιμασία της νύφης. Το βάψιμο των μαλλιών με χέννα γινόταν σε γιορτινό κλίμα, με τραγούδια και πειράγματα, και θεωρούνταν πράξη καλής τύχης και ευλογίας για τη νέα της ζωή. Παράλληλα ετοιμάζονταν τα προικιά, τα οποία είχαν φτιαχτεί με κόπο πολλά χρόνια πριν, και επιδεικνύονταν με καμάρι στους συγγενείς και στους καλεσμένους.
Οι άντρες από την πλευρά τους φρόντιζαν για τα πρακτικά ζητήματα, την προμήθεια των κρεάτων, του κρασιού και της ρακής, καθώς και για την οργάνωση του γλεντιού. Το τραγούδι και ο χορός δεν έλειπαν από καμία στιγμή των ετοιμασιών, αφού ο γάμος θεωρούνταν χαρμόσυνο γεγονός για όλο το χωριό.
Όλες αυτές οι γαμήλιες συνήθειες και τα έθιμα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής της Αναγέννησης τη δεκαετία του ’60. Σήμερα, πολλά από αυτά έχουν περιοριστεί ή έχουν εκλείψει, κυρίως λόγω των αλλαγών στον τρόπο ζωής και της έλλειψης νέων ανθρώπων στο χωριό. Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν ζωντανά στη μνήμη των παλαιότερων και αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη της τοπικής μας παράδοσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.