Στον δρόμο του Τσίσια οι αυλές μύριζαν βασιλικό και φρεσκοψημένο ψωμί. Τα παράθυρα άφηναν να μπει το φως στις καθημερινές στιγμές. Κάθε βήμα θυμίζει ζωή που περπατήθηκε με αγάπη και συντροφιά.
Στα στενάκια του Τσίσια οι γειτονιές συνδέονταν με γέλια και φωνές. Τα δέντρα σκίαζαν τα παιδιά που έπαιζαν ανέμελα. Οι ξενιτεμένοι κουβαλούν πάντα μαζί τους αυτή τη γωνιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.