Και τότε, με μια ξεκάθαρη δέσμευση, είπα στον εαυτό μου:
«Θα μάθω για όλα. Θα τα καταγράψω. Και θα τα γράφω έτσι ώστε μικροί και μεγάλοι να τα μάθουν.»
Η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη. Χρειάστηκαν αμέτρητες ώρες, πολλές φορές με κούραση που φαινόταν να μην τελειώνει. Άνοιγα βιβλία, ψάχνω αρχεία, μιλούσα με γέροντες του χωριού, κοιτούσα φωτογραφίες παλιές, καταγράφοντας κάθε λεπτομέρεια που μπορούσε να φωτίσει το παρελθόν μας. Υπήρχαν μέρες που η κούραση ήταν μεγάλη, που τα μάτια έκαιγαν από την κούραση, που τα χέρια κουρασμένα κρατούσαν το μολύβι ή το πληκτρολόγιο.
Αλλά κάθε φορά που ολοκληρώνω μια ιστορία, μια ανάμνηση, μια φωτογραφία ή μια λεπτομέρεια, νιώθω την απόλαυση και την ικανοποίηση. Την απόλαυση που έρχεται όταν ξέρεις ότι η προσπάθεια σου δεν πάει χαμένη, ότι οι κόποι σου γίνονται γνώση και μνήμη για τους άλλους, ότι κάθε λέξη που γράφεις έχει αξία και νόημα.
Δεν γράφω για μένα μόνο. Γράφω για τα παιδιά που θα περπατήσουν στους ίδιους δρόμους του χωριού, για τα εγγόνια που θα ακούσουν για τους προγόνους τους, για κάθε άνθρωπο που θέλει να καταλάβει από πού προέρχεται, ποιοι ήταν οι δικοί μας και τι έκαναν για να φτάσουμε εμείς εδώ σήμερα.
Η ιστορία μας είναι μια γέφυρα ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Και εγώ είμαι ο φρουρός αυτής της γέφυρας. Κάθε άρθρο, κάθε φωτογραφία, κάθε καταγραφή είναι ένα κομμάτι αυτής της γέφυρας. Όλα τα γράφω με σεβασμό και αγάπη για τους προγόνους μου, γιατί η υποχρέωση αυτή είναι δική μου και την κάνω πράξη κάθε μέρα.
Δεν το πούλησα για να βγάλω χρήματα, όπως κάνουν πολλοί. Δεν έψαξα για κέρδος ή φήμη. Αντίθετα, έδωσα αντίγραφα σε όλους: στη Βιβλιοθήκη Σερρών, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, στον Πολιτιστικό Σύλλογο Αναγέννησης Σερρών. Γιατί η ιστορία του τόπου μας δεν είναι αντικείμενο κέρδους. Η ιστορία ζει μόνο όταν μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
Έκανα την αρχή. Και κάθε λέξη που έγραψα, κάθε φωτογραφία που συγκέντρωσα, κάθε λεπτομέρεια που κατέγραψα είναι μια προσφορά στον τόπο μας, στην μνήμη των προγόνων μας, στα παιδιά και τα εγγόνια που θα έρθουν μετά από εμάς. Η γνώση αυτή είναι κληρονομιά, όχι εμπόρευμα. Και αυτή η κληρονομιά πρέπει να διαφυλαχθεί και να μοιραστεί, για να μην χαθεί ποτέ.
Κάθε άρθρο είναι ένα δώρο για το μέλλον, μια απόδειξη ότι η γνώση, η μνήμη και η αγάπη για τον τόπο μας δεν χάνεται ποτέ. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη απόλαυση που έρχεται μετά από τόσες ώρες, κόπο και προσπάθεια: να ξέρεις ότι όσα ξέρεις, όσα έμαθες, τα μοιράζεσαι και ζουν για πάντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.