Ο μπαμπάς Γιώργος Γκέκας (Παλάσκας) μου είχε πει πολλές φορές ότι δεν αναφέρω αρκετά αυτούς που ήρθαν από το Ρούπελ. Αυτή τη φορά, αποφάσισε να μου τα πει όλα. Του είπα ότι θα τα καταγράψω στο τηλέφωνο μου και στη συνέχεια θα τα περάσω στον υπολογιστή. Ήταν σύμφωνος.
«Ακούστε», μου λέει, «το 1945, στα οχυρά του Ρούπελ, μετά από πολλούς βανδαλισμούς, αποφασίσαμε να φύγουμε από το χωριό μας. Ήμασταν 80 οικογένειες.»
Στην αρχή μας πήγαν όλους μαζί στο Βαλτερό Σερρών. Εκεί μείναμε περίπου ένα χρόνο, αλλά σύντομα μας είπαν ότι έπρεπε να φύγουμε πάλι. «Δεν χωρούσαν όλοι μαζί», μου εξηγεί.
Το 1947 μεταφερθήκαμε στη Μαυροθάλασσα Σερρών. Εκεί είχαμε πάλι προβλήματα, γιατί δεν μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε ούτε να αγοράσουμε χωράφια.
«Τότε ήρθε η Ε.Α.Π., η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων, να μας βοηθήσει», λέει. Και πράγματι, έτσι οι 80 οικογένειες από το Ρούπελ εγκαταστάθηκαν σταδιακά σε διάφορα χωριά: Βαλτερό, Αδελφικό, Προβατά, Αναγέννηση, Κουμαριά, Κουβούκλιο και άλλα.
Πάντα ήθελα να ξέρω αν όλα αυτά είναι σωστά. Αργότερα, μίλησα και με τον Σταμάτη Γαβριήλ. Επιβεβαίωσε: «Ναι, έτσι έγινε όπως τα είπε ο μπαμπάς Γιώργος».
Μου είπε ακόμα ότι θυμάται την πινακίδα στο σπίτι τους με την ένδειξη «1950». Και μέχρι σήμερα, επισκέπτεται το Ρούπελ, γιατί έχει ακόμη χωράφια εκεί.
Έτσι, αγαπητοί συμπολίτες, σήμερα μάθαμε για τους συγχωριανούς μας, πώς ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στη σημερινή Αναγέννηση Σερρών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.