Τα εργαλεία του αγρότη και η παραδοσιακή καλλιέργεια στην Αναγέννηση του ’50

Στη δεκαετία του ’50, η γεωργική ζωή στο χωριό μας ήταν σφιχτά δεμένη με τη γη και την παράδοση.

Το βιβλίο μου με άρθρα, ιστορικές αναφορές και πολύτιμες μαρτυρίες.

Οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν διάφορα εργαλεία, τα περισσότερα ξύλινα ή πέτρινα, απαραίτητα για κάθε φάση της καλλιέργειας: από το όργωμα και τη σπορά μέχρι το θέρισμα και το αλώνισμα.

Τα βασικά εργαλεία Τα πιο γνωστά εργαλεία ήταν: Αλέτρι: για το όργωμα του χωραφιού. Σβάρνα: για το ίσωμα του χωραφιού μετά το όργωμα. Δρεπάνι: για το θέρισμα των δημητριακών. Τσάπα: για το σκάλισμα των καλλιεργειών.

Ειδικά εργαλεία και η χρήση τους

Σαμάν (μεγάλα πάσα): Ξύλινο εργαλείο με έξι μεγάλα δόντια. Το χρησιμοποιούσαν για να αναποδογυρίζουν το κομμένο τριφύλλι ή να μαζεύουν το σαλμά στο αλώνι. Για (μ) πάς – μικρότερο σαμάν: Ξύλινο εργαλείο με μικρότερα δόντια για το πρώτο λίχνισμα.

Φραγκόφτυαρο: Ξύλινο εργαλείο με παχύτερα δόντια για το ξελίχνισμα των σπόρων. Δριμόνι: Μεγάλο κόσκινο για το ξεδιάλεγμα των σπόρων από τα μπουκλούκια ή σκύβαλα.

Γρέπλα: Ξύλινο εργαλείο για να μαζεύουν το ρύζι μαζί με τα άχυρα, μετά το αλώνισμα. Γκύλιντρας: Πέτρινος κύλινδρος που σύρνανε τα βόδια για το πάτημα και το αλώνισμα κυρίως της σίκαλης, της φακής και του ρόβι.

Ντγιέρα / ντουκάνα / ντιμπέκι / ντιουμπέκι: Πέτρινο ή μαρμάρινο γουδί για το στύψιμο του σιταριού και τη μετατροπή του σε πληγούρι. Στουμπουλέκι: Ξύλινο εργαλείο για να σπάνε το βρασμένο και αποξηραμένο σιτάρι, ώστε να γίνει πληγούρι.