Μετά τη στέψη στην εκκλησία η πορεία του ζευγαριού προς το σπίτι γινόταν, για προληπτικούς λόγους, από άλλο δρόμο και ήταν ένας μικρός Γολγοθάς, γιατί υπήρχε ένα έθιμο, το δικαίωμα που είχε ο κάθε ένας από τους προπορευόμενους χορευτές, να τοποθετεί στα πόδια του ζευγαριού το μπουκάλι με ούζο που κρατούσε.
 |
| Το βιβλίο μου με άρθρα, ιστορικές αναφορές και πολύτιμες μαρτυρίες. |
Τότε αναγκάζονταν το νιόπαντρο ζευγάρι να σταματήσει και μόνο, αν έκανε τρεις μετάνοιες, είχε το δικαίωμα να ξεκινήσει.Αυτό όμως επαναλαμβάνονταν κατά τις διαθέσεις και τα κεφάλια των χορευτών, με αποτέλεσμα πολλές φορές μια διαδρομή 500 μέτρων να διαρκεί από 1 και μέχρι 3 ώρες!!
Το έθιμο αυτό θεωρούνταν ένας τρόπος εξάσκησης των νεόνυμφων στην υπομονή.