Το Δρυνοχώρι Σερρών βρισκόταν στην περιοχή που οι ντόπιοι ονόμαζαν Κουρούμ ή Κούρουμ, περίπου 2,5 χλμ. ανατολικά της Αναγέννησης – Καρπερής.
«Το Δρυνοχώρι μας», λέει ο παππούς Γιώργος, «βρισκόταν στην περιοχή που εμείς λέγαμε Κουρούμ ή Κούρουμ, περίπου 2,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Αναγέννησης και της Καρπερής». 
«Μαύρες μέρες ήταν», συνεχίζει. «Το χωριό το έκαψαν οι Γερμανοί κατά την κατοχή, μεταξύ 1941 και 1944. Κι εμείς αναγκαστήκαμε να φύγουμε».
«Μετά τον πόλεμο», προσθέτει η γιαγιά Μαρία, «οι περισσότεροι μετακομίσαμε αλλού. Κάποιοι πήγαν στην Καρπερή, κάποιοι στην Αναγέννηση. Εγώ θυμάμαι που ήρθα εδώ το 1945».
«Στην αρχή ήταν δύσκολα», λέει ο παππούς Γιώργος. «Αλλά κάναμε καινούρια ζωή. Οι οικογένειες μας, οι Αναγνωστοπουλαίοι και οι Κοσιτσίδηδες, ρίζωσαν εδώ, στην Αναγέννηση».
«Κι ακόμα όταν περπατάς στα χωράφια της περιοχής Κουρούμ και Κούρουμ», λέει η γιαγιά Μαρία, «νιώθεις πως η ιστορία του Δρυνοχωρίου ζει μέσα από μας, μέσα από τις αφηγήσεις μας».
Σήμερα, στην περιοχή υπάρχουν μόνο αγροκτήματα, αλλά οι μνήμες παραμένουν ζωντανές μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων που έζησαν το Δρυνοχώρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.