Στρίγκ, πάπερς και γέλια: Ο Κωστίκας και η παρέα

Νέπε «Κωστίκα, εξέγκαν πάπερς σε στρίγκ αρέσκεσεν!» φωνάζει ο Γιωρίκας, σα να προειδοποιεί για χαμό.  «Μερ είσαι χάρε να πέρσ με να μην ελέπω ατά τα αηδίας!» απαντάει ο Κωστίκας, χτυπώντας φιλικά τον Χάμπο στο χέρι. Η Σουμέλα τρέχει πίσω από τη γωνία με το Παντζιόν: «Μη μας λέτε έτσι, ρε παιδιά! Σπαστικές αηδίες!»  «Σπαστικές; Εν γέλιον μεγάλ’ εν!» φωνάζει ο Κωστίκας. Ο Νικόλας, που καθόταν στον πάγκο και έτρωγε καρύδια, προσθέτει:  «Εν τ’ αηδίες σας, μα γελάω σαν χουζούρης!» 

Κάπου εκεί, ο Χάμπος πέφτει στα γόνατα από τα γέλια: «Σπασμένες φράουλες, ασταμάτητο γέλιο!» φωνάζει.  «Αχά, εγώ πά!» πετάει ο Κωστίκας, σα να κερδίζει το βραβείο αηδίας της ημέρας. Η Σουμέλα κοιτάει τον Γιωρίκα και λέει: «Ντό να εφτάγω όντες κοίμες κα με τον Γιωρίκα; Για να επαρεί να φτάει την δουλειάν;» «Έβλαλ το Pampers!» απαντάει ο Γιωρίκας και όλοι ξεκαρδίζονται.

Ο Παντζιόν, που δεν αντέχει άλλο, φωνάζει: «Να φυλής πολλάν το πάπασιμ!»  «Εντον!» λέει ο Κωστίκας, και το στρίγκ γεμίζει αηδίες και γέλια μέχρι δακρύων. Και τότε ο Νικόλας σηκώνει το χέρι, σαν να λέει «Δε θέλει εξήγηση!» «Μερ είσαι χάρε να πέρσ με να μην ελέπω ατά τα αηδίας!»  Κάθε φράση τους, κάθε ατάκα, κάθε παρατσούκλι γίνεται θρύλος στου στρίγκ, και το γέλιο… εν ασταμάτητο.