Τα παιδιά εκείνης της εποχής φορούσαν απλές, καθαρές ποδιές και στέκονταν συγκεντρωμένα στην αυλή για τις αναμνηστικές φωτογραφίες. Άλλα κοιτούσαν διστακτικά τον φακό, άλλα με μια αθώα περηφάνια. Κάθε πρόσωπο έκρυβε πίσω του μια οικογένεια που αγωνιζόταν καθημερινά, αλλά δεν εγκατέλειπε την προσπάθεια να μορφώσει τα παιδιά της.
Τα παιδιά της Αναγέννησης συγκεντρωμένα στην αυλή του σχολείου, σε μια στιγμή που αποτυπώνει την απλότητα και την ελπίδα της εποχής.
Μέσα στις τάξεις υπήρχαν ξύλινα θρανία, παλιά τετράδια, μελάνια και βιβλία φθαρμένα από τη χρήση. Όλα αυτά σήμερα μοιάζουν πολύτιμα κειμήλια μιας άλλης εποχής, όπου η μάθηση απαιτούσε προσπάθεια, υπομονή και σεβασμό.
Οι δάσκαλοι είχαν ξεχωριστό ρόλο στο χωριό. Δεν δίδασκαν μόνο γράμματα, αλλά διαμόρφωναν χαρακτήρες. Με αυστηρότητα αλλά και αφοσίωση, έδιναν κατεύθυνση στα παιδιά και άφηναν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη ζωή τους.
Το σχολείο της Αναγέννησης εκείνων των χρόνων ήταν σαν μια μικρή κοινωνία μέσα στο χωριό. Εκεί γεννιούνταν οι πρώτες γνώσεις, εκεί γράφονταν τα πρώτα κείμενα, εκεί ξεκινούσαν φιλίες που άντεξαν στο πέρασμα του χρόνου.
Σήμερα, αυτά τα σχολικά ενθύμια της δεκαετίας του ’60 δεν είναι απλώς εικόνες του παρελθόντος. Είναι ζωντανές μνήμες μιας εποχής που μας θυμίζουν από πού ξεκινήσαμε και πόσο δρόμο έχει διανυθεί.
Μέσα στις παλιές φωτογραφίες και τα κιτρινισμένα χαρτιά κρύβεται η ψυχή της Αναγέννησης γραμμένη με παιδικά χαμόγελα και καθαρά όνειρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα σχόλια σας!
γίνονται επώνυμα με δική σας ευθύνη.